این تصویر دارای صفت خالی alt است؛ نام پروندهٔ آن NGC206_APOD1024-2.jpg.webp است

NGC 206، یک مجموعه ستاره‌ای درخشان و جوان در قلب کهکشان مارپیچی آندرومدا قرار دارد. این کهکشان، که با نام M31 نیز شناخته می‌شود، تنها ۲.۵ میلیون سال نوری با ما فاصله دارد و نزدیک‌ترین کهکشان بزرگ به کهکشان راه شیری است.

استاره‌زایی در NGC 206

در این نمای نزدیک از جنوب غربی قرص کهکشانی آندرومدا، NGC 206 به‌صورت ناحیه‌ای با نور آبی در مرکز عکس دیده می‌شود. ستارگان درخشان و آبی‌رنگ NGC 206 نشان‌دهنده جوانی این مجموعه ستاره‌ای است؛ جوان‌ترین ستارگان پرجرم این مجموعه کمتر از ۱۰ میلیون سال عمر دارند.

NGC 206 نزدیک به ۴ هزار سال نوری وسعت دارد که زیاد بزرگ‌تر از خوشه‌های باز یا کهکشانی ستارگان جوان در کهکشان راه شیری است. از نظر اندازه، این مجموعه شبیه زایشگاه ستاره‌ای NGC 604 در مجاورت کهکشان مارپیچی M33 و سحابی رتیل در ابر ماژلانی بزرگ است.

خصوصیات NGC 206

NGC 206 یکی از بزرگ‌ترین مناطق ستاره‌زای شناخته‌شده در گروه محلی کهکشانی ماست. این مجموعه توسط «ادوین هابل» به‌گفتن خوشه ستاره‌ای کشف شد، اما امروزه به‌علت وسعت آن، به‌گفتن مجموعه ستاره‌ای OB (دارای ستارگان طیف O و B) طبقه‌بندی می‌شود.

این مجموعه ساختاری دوگانه دارد: قسمت اول، با سن تقریبی ۱۰ میلیون سال، ناحیه‌ای جوان و فعال در ستاره‌زایی است که چندین منطقه H II را در مرزهای خود جای داده است. مناطق H II به‌طور معمول مناطقی از گاز یونیزه‌شده می‌باشند که به‌علت تابش پرانرژی ستارگان جوان و داغ شکل گرفته‌اند و نشان‌دهنده فعالیت شدید ستاره‌زایی می‌باشند.

در رو به رو، قسمت دوم که قدمتی بین ۴۰ تا ۵۰ میلیون سال دارد، ستارگان قدیمی‌تری را در خود جای داده و شامل تعداد قابل‌توجهی ستاره قیفاووسی است.

اخترشناسان با بازدید سیستماتیک ستارگان متغیر در داخل و اطراف NGC 206، به‌خصوص قیفاووسی‌ها و سیستم‌های دوتایی، در تلاش‌اند تا فاصله این منطقه را به دقت تعیین کنند. این نوع ستارگان به‌علت تغییرات دوره‌ای در روشنایی و طیف خود، ابزاری قوی برای اندازه‌گیری فاصله در کیهان محسوب خواهند شد.

برای مشاهده NGC 206 در آسمان شب، در نیمکره شمالی زمین، ابتدا صورت فلکی آندرومدا را اشکار کنید. NGC 206 نزدیک به ۱ درجه در جهت جنوب شرقی مرکز کهکشان قرار دارد.

[ad_2]