روایت تاریخی شکافت هلال ماه در قرن دوازدهم واقعیت یا توهم ناظران؟, در هجدهم ژوئن سال ۱۱۷۸ میلادی، حدود یک ساعت پس از غروب آفتاب، یک راهب انگلیسی به نام گرواز از کانتربری در ñía چهار ناظر دیگر شاهد صحنهای شگفتانگیز در آسمان شب شدند. آنها گزارش دادند که شاخ بالایی هلال ماه، که در حال درخشیدن بود، ناگهان شکافته شده و از میان آن دو نیمه، یک مشعل شعلهور به همراه آتش، جرقه و زغالهای داغ با سرعت بالا پرتاب شده است.
تشریح گزارش کهن راهب کانتربری بر اساس تدوین تاریخی، گرواز توصیف کرد که بدن ماه در زیر این پدیده، مانند مار زخمیای میتپید و این روند چندین بار تکرار گردید. این روایت قرنها در میان ستارهشناسان و تاریخنگاران مبنای بحث و تحلیل قرار داشته است.
فرضیه برخورد سیارکی و دهانه جوردانو برونو در سال ۱۹۷۶، یک زمینشناس با بررسی موقعیت و سن زمینشناسی، احتمال داد که این رویداد با شکلگیری دهانهی بزرگ جوردانو برونو با قطر ۲۲ کیلومتری بر سطح ماه همزمان بوده است.
آنکه هیچ گزارش تاریخی از چنین بارشی وجود ندارد.
تفسیر مدرن شهابسنگی در خط دید ناظران اکنون جامعه علمی با احتمال زیاد این رویداد را به دیدن یک شهابسنگی در حال انفجار در اتمسفر زمین نسبت میدهند که از منظر ناظران، دقیقاً در خط دید ماه قرار داشته است. پل ویترز، دانشمند آزمایشگاه قمری و سیارهای دانشگاه آریزونا، بیان میکند که ناظران در زمان و مکان مناسبی قرار داشتهاند تا این پدیده جوی را بهصورت تصادفی در پوشش هلال ماه مشاهده کنند.