در ۱۳ نوامبر ۱۹۹۸، رصدخانه جودرل بانک در دانشگاه منچستر، بریتانیا خبر اکتشاف هزارمین تپاختر در کهکشان ما را اعلام کرد.
این اکتشاف توسط یک تیم تحقیقاتی بینالمللی که متشکل از ستارهشناسان بریتانیا، استرالیا، ایتالیا و ایالات متحده آمریکا بود انجام شد. آنها کهکشان راه شیری را برای جستوجو بهطور منفعت گیری از تلسکوپ رادیویی پارکز ۶۴ متری در نیو ساوت ولز، استرالیا بازدید کردند.
در سال ۱۹۹۷، یک گیرنده «چند پرتو» روی پارکز نصب شد که بهطور قابل توجهی سرعت کشف تپاخترها را افزایش داد. این گیرنده به اخترشناسان اجازه داد تا تپاخترها را با سرعت بیش از ۱۰ برابر سریعتر از قبل کشف کنند.
پیشنهاد مطالعه: امروز در فضا: شکافته شدن هلال ماه!_دریای تکنولوژی
بهطور متوسط، در هر ساعت رصد، این تیم تحقیقاتی میتوانست یک تپاختر تازه پیدا کند. تپاخترها، حاصل انفجار ابرنواختری هستند که در نتیجه فروپاشی هسته یک ستاره عظیم به وجود میآیند. این اجرام چگال پرتوهایی از امواج رادیویی تولید میکنند که همانند یک فانوس دریایی، در ثانیه Hundreds بار دور آسمان میچرخند.
تلسکوپهای رادیویی یک زنجیره منظم از پالسها را دریافت میکنند که بهطور مکرر از زمین عبور میکند. این امر باعث میشود اجرام بهگفتن سیگنال رادیویی ضربانی مشاهده شوند.
پیشنهاد مطالعه: اشکودا اوکتاویا، ستارهی تازهی بازار ایران!