جنگ و تغییرات ژنتیکی کودکان اثبات تأثیرات مولکولی در پناهندگان سوری, تحقیقات علمی اخیر نشان میدهد که کودکان در مناطق جنگی، دچار آسیبهای جدی در سطح مولکولی و دیانای میشوند که میتواند پیامدهای طولانیمدت بر سلامت جسمی و روانی آنها بگذارد. این یافتهها بر اساس مطالعهای جامع از جانب محققان دانشگاه ساری در انگلستان منتشر شده است.
روششناسی مطالعه بر روی کودکان پناهنده تیم پژوهشی برای اولین بار نمونههای بزاق از ۱۵۰۷ کودک و نوجوان پناهنده سوری را در اردوگاههای موقت لبنان جمعآوری و تحلیل کرد. بازه سنی شرکتکنندگان بین ۶ تا ۱۹ سال متغیر بود.
یرات ژنتیکی پاراللل با نمونهبرداری مولکولی، پرسشنامههای استاندارد برای سنجش میزان تعرض کودکان به خشونتهای جنگی از خودشان یا سرپرستان تکمیل شد.
نتایج منتشرشده در مجله جاما روانپزشکی تأیید کرد که کودکان با تعرض بیشتر و طولانیتر به جنگ، تغییرات گستردهتری در متیلاسیون دیانای نشان میدهند. نواحی متحولشده شامل مناطق ژنومی بودند که در انتقال پیامهای عصبی و عملکرد مغز نقش حیاتی دارند. اختصاصی بودن امضای مولکولی جنگ مطالعات پیشین اثبات کرده بودند که استرسهای شدید مانند فقر، سوءرفتاری و تروما میتوانند پروفایل اپیژنتیکی را تغییر دهند.
، اثرات جسمی و روانی اختصاصی بر قربانیان بگذارد. کند شدن رشد اعضایی از جمله مغز، از پیامدهای غیرمستقیم فیزیکی این فرآیند است.
زنانه بودن حساسیت ژنتیکی در برابر جنگ یکی از یافتههای کلیدی این پژوهش که بخشی از مطالعه همگروهی است، تأثیر ناهمگن جنگ بر دو جنس بود. دختران تغییرات متیلاسیون قابلتوجهی در ژنهای مربوط به پاسخ استرس و رشد مغز نشان دادند که در پسران کمتر مشاهده شد. محققان پیشبینی میکنند این تفاوت جنسیتی میتواند منجر به بروز مشکلات سلامت جدیتر و طولانیمدتتر در دختران قربانی جنگ شود.