پرتاب جمینای ۷؛ نخستین ملاقات مداری و رکورد دو هفتهای ماندن در فضا, روز ۱۴ آذر ۱۳۴۴ (۴ دسامبر ۱۹۶۵)، سازمان ناسا فضاپیمای جمینای ۷ را برای یک مأموریت پیشگامانه دو هفتهای به مدار پایین زمین ارسال کرد. این پرتاب، نقطه عطفی در تاریخ فضانوردی محسوب میشود چون برای اولین بار یک ملاقات فضایی سرنشیندار محقق گردید.
جزئیات مأموریت و عملکرد فضانوردان فرانک بورمن و جیم لاول، دو فضانورد این مأموریت، به مدت ۱۴ روز در محیط بیگرانی ماندند و در این بازه زمانی ۲۰۶ دور کامل دوران حول زمین را طی کردند. تجربه طولانیمدت زندگی در فضای محدود کپسول، دادههای حیاتی برای مأموریتهای آینده آپولو و ایستگاههای فضایی فراهم آورد.
آزمایشهای علمی و نوآوریهای تکنولوژیک در طول این سفر، بیست آزمایش علمی مختلف اجرا شد که بخش قابل توجهی از آنها بر روی تغذیه در فضا و فیزیک بدنی متمرکز بود. نتایج این تستها درک عمیقتری از اثرات بیگرانی بر جسم انسان را امکانپذیر ساخت.
همچنین، فضانوردان برای اولین بار از لباس فضایی سبک وزن مدل استفاده کردند که برای راحتی بیشتر در فضای تنگ و گرم کپسول طراحی شده بود و عملکرد مطلوبی داشت. به پیت کنراد، خلبان جمینای ۵، هر دو عضو ژ کتابهایی برای مطالعه همراه داشتند. این کتابها نه تنها سرگرمی، بلکه ابزاری برای حفظ روحیه و تمرین ذهنی در طول روزهای طولانی مأموریت محسوب میشدند.
روزهای پایانی و بازگشت به زمین ملاقات با فضاپیماي دیگر در روزهای میانی، اوج تکنیکی مأموریت بود. با این حال، در سه روز باقیمانده فضانوردان از خستگی جسمی و برخی مشکلات فنی (مشابه תקלהهای جمینای ۵) گزارش دادند؛ از جمله کار نکردن چند پیشرانه. با وجود این چالشها، بورمن و لاول سلامت جسمانی خوبی حفظ کردند. پس از بازیابی کپسول، آنها یک شب کامل در کشتیبرداری استراحت کردند و با معنویت بالا به روزهای بعد ادامه دادند.
در حال حاضر، فضاپیماي جمینای ۷ به عنوان یک اثر تاریخی در موزه ملی هوا و فضا واشنگتن دیسی نگهداری و به نمایش گذاشته شده است. منبع دیجیتو