بازسازی فسیل

در حدود ۵۲۰ میلیون سال پیش، در یک منطقه به نام استان یوننان چین امروزی، یک لاروی کوچک به دام افتاد و در گل محبوس شد. پس از صدها میلیون سال، این لارو دوباره ظاهر شد و اطلاعات ارزشمندی در مورد تکامل بندپایان را برای ما به ارمغان آورد.

این فسیل، به نام «یوتی یوانشی» شناخته می شود و تقریباً به اندازه یک دانه خشخاش است. با این حال، این فسیل به قدری خوب محافظت شده است که اسکلت بیرونی آن تقریباً کاملاً سالم است، و حتی خطوط کلی اندام‌های داخلی آن از طریق عدسی میکروسکوپ قابل مشاهده است.

محققان دانشگاه دورهام، پس از بررسی این فسیل، به ویژگی‌های بندپایان باستانی و مدرن پی بردند. برخی از این ویژگی‌ها نشان داد که چطور بندپایان به موجوداتی پیچیده‌تر تبدیل شده‌اند.

پژوهشگران این یافته‌ها را در یک مقاله در مجله «Nature» منتشر کردند و گفتند که یوتی یوانشی ویژگی‌های مشترک با بندپایان امروزی مانند خرچنگ‌ها و کرم‌های مخملی دارد. آن‌ها همچنین گفتند که این فسیل نشان می‌دهد که چطور بندپایان از یک جسم ساده آغاز شده‌اند.

این فسیل، در مقایسه با سایر فسیل‌های که در محیط‌های گل‌آلود نگه داری شده اند، به اندازه کافی باقی مانده است تا آن را برای مطالعه به آسانی بتوان مورد بررسی قرار داد.

تجزیه‌وتحلیل فسیل لارو که منشأ بندپایان بود

محققان با بررسی این فسیل فهمیدند که یوتی یوانشی یک لوبوپودی است. لوبوپودی‌ها گروهی از بندپایان منقرض شده بودند که دارای بدن دراز و پاهای بلند بودند.

اگرچه بافت نرم بدن این لارو محفوظ نشده است، اما خطوط کروی شکل نشان می دهد که یک چشم در هر طرف سر او وجود داشت. همچنین، این لارو دارای یک استومودئوم -پیش‌ساز دهان- بود، اما مقعد نداشت و بنابراین، غذا را از طریق استومودئوم می‌خورد و مواد زائد را نیز از طریق آن دفع می‌کرد.

محققان با این یافته‌های جدید، درک بهتری از تکامل بندپایان و چگونگی تبدیل شدن آن‌ها به موجوداتی پیچیده‌تر به دست آوردند.

این فسیل، در واقع، یک گام مهم در درک بهتر تاریخچه زندگی روی زمین است.

در انتها، این فسیل لاروی ۵۲۰ میلیون ساله، نه تنها اسرار منشأ بندپایان را افشا کرد، بلکه همچنین اهمیت مطالعه این فسیل‌ها را نشان داد و فهم ما از تاریخچه زندگی روی زمین را بهبود داد.