مأموریت روزتا کاوش تاریخی دنبالهدار ۶۷ پی و فرود کاوشگر فیله, مأموریت روزتا یکی از پرمهر و پیچیدهترین پروژههای آژانس فضایی اروپا (ESA) محسوب میشود که با هدف کاوش نزدیک دنبالهدار چوریوموف-گراسیمنکو (۶۷ پی) طراحی و اجرا گردید. این مأموریت نه تنها دانش بشر درباره ساختار و ترکیب دنبالهدارها را گسترش داد، بلکه پیشینهای نوین در فرود کنترلشده روی یک جسم کوچک منظومه شمسی رقم زد.
تغییر هدف و چالشهای اولیه پرتاب در اصل، فضاپیمای روزتا برای کاوش دنبالهدار ویرتانن برنامهریزی شده بود و تاریخ پرتاب آن برای سال ۲۰۰۲ تعیین شده بود. با این حال، ناکامی موشک حامل آریان-۵ در آن سال، آژانس فضایی اروپا را به تأخیر انداختن پروژه وادار ساخت. در اوایل مه ۲۰۰۳، کمیته برنامه علمی آژانس تصمیم گرفت تا دنبالهدار ۶۷ پی را به عنوان هدف جایگزین انتخاب نماید.
این تغییر مسیر، هزینههای اضافهای حدود ۷۰ میلیون یورو را به پروژه تحمیل کرد و نیازمند رصدهای دقیق از زمین و فضا در سال ۲۰۱۴ برای اطمینان از مسیر جدید بود. پرتاب موفق و سفر طولانی به سمت ۶۷ پی در نهایت، روزتا در دوم مارس ۲۰۰۴ با موفقیت از پایگاه فضایی کورو در گویان فرانسه پرتاب شد.
در کاوش فضایی محسوب میشود.
فرود کاوشگر فیله و جمعآوری دادههای حیاتی مهمترین رویداد مأموریت، در نوامبر ۲۰۱۴ با جدا شدن کاوشگر فیله از فضاپیماي مادر و فرود آن روی سطح دنبالهدار رخ داد. فیله با موفقیت بر روی هسته یخی ۶۷ پی استقرار یافت و در طول ۶۰ ساعت فعال، دادههای ارزشمندی درباره ترکیب شیمیایی، دما و ساختار سطح جمعآوری کرد.
این اطلاعات به دانشمندان کمک کرد تا رازهای تشکیل منظومه شمسی و نقش دنبالهدارها در انتقال آب و مواد آلی به زمین را بهتر درک کنند. پایان ماجراجویانه سقوط کنترلشده روزتا با وجود اینکه روزتا قابلیت بازگشت به زمین را داشت، تصمیم گیریده شد تا مأموریت با یک مانور نهایی به پایان برسد.
تمهای آن خاموش گردید. این پایان البطیق، نماد تعهد بشر به کاوش و کشف رازهای کهن منظومه شمسی است.