تحقیق جهانی تنبیه فیزیکی کودکان در همه کشورها پیامدهای مخرب یکسان دارد, مطالعه جامع دانشگاه نیویورک اثرات منفی تنبیه بدنی بر رشد کودک یک تحقیق گسترده و جدید که توسط محققان دانشگاه نیویورک انجام شده، نتایج قابل توجهی درباره پیامدهای تنبیه فیزیکی کودکان ارائه داده است. این مطالعه نشان میدهد که صرفنظر از سطح توسعه اقتصادی کشورها، زدن و تنبیه بدنی کودکان با عواقب منفی یکسان و جدی همراه است.
یافتههای این پژوهش در مجله معتبر نیچر منتشر شده و تأکید میکند که هیچ جامعهای در برابر آسیبهای این روش تربیت مصون نیست. تحلیل ۱۹ شاخص رشد ارتباط مستقیم با ۱۶ عامل منفی محققان در این مطالعه ۱۹ فاکتور مختلف مربوط به رشد و توسعه کودک را بررسی کردند. نتایج حیرتانگیز نشان داد که تنبیه بدنی با ۱۶ مورد از این ۱۹ شاخص، رابطه معنادار و منفی دارد.
زبانی و افت چشمگیر در پیشرفت تحصیلی.
توسعه اجتماعی-عاطفی اختلال در مهارتهای اجتماعی، مشکلات رفتاری درونی (مانند اضطراب) و بیرونی (مانند خشونت)، و نارسازی در رشد اولیه. روابط و الگوهای رفتاری تضعیف رابطه والدین و فرزند، یادگیری خشونت به عنوان راهحل، و افزایش احتمال تبدیل شدن به قربانی یا مرتکب خشونت در بزرگسالی.
نظر کارشناس ضرورت اقدام جهانی برای جلوگیری از خشونت خورخه کوارتاس، استادیار روانشناسی کاربردی در دانشکده فرهنگ، آموزش و گسترش انسانی استاینهارت دانشگاه نیویورک و نویسنده اصلی این مطالعه، در تفسیر نتایج بیان کرد ثبات و قدرت این یافتهها در سراسر جهان، شاهد بر این است که تنبیه فیزیکی برای کودکان و نوجوانان در هر شرایطی صدمهزا است. او تأکید کرد که با توجه به جهانی بودن این آسیبها، انجام تحقیقات بیشتر برای تدوین استراتژیهای موثر پیشگیری و حذف کامل تنبیه فیزیکی در سطح جهانی، یک اولویت فوری محسوب میشود.
نتیجهگیری انتخاب روشهای تربیت مثبت این تحقیق یک بار دیگر با شواهد علمی قوی، ضرورت تغییر رویکردهای تربیتی را از روشهای خشن به روشهای مثبت، حمایتی و مبتنی بر ارتباط اثبات میکند. والدین و مراقبین باید بدانند که تنبیه بدنی نه تنها راهحلی برای اصلاح رفتار نیست، بلکه زیربنای مشکلات طولانیمدت جسمی، روانی و اجتماعی را در کودک میریزد.
استفاده از استراتژیهایی مانند انضباط مثبت، تعیین مرزهای واضح با محبت و تقویت رفتارهای مطلوب، جایگزینهای موثر و سالمی برای تضمین رشد سالم فرزندان هستند.