
در ۱ ژانویه ۱۸۰۱، جوزپه پیاتسی، ستارهشناسی ایتالیایی، سرس را کشف کرد و این发现 یک ماجرا بود که جهانی را متحول کرد.
کشف سرس بهگونهای بود که با کشف سیاره اورانوس در سال ۱۷۸۱ توسط سر ویلیام هرشل شروع شد. با کشف سرس، پیاتسی بهجستوجو کشف سیارات کوچکتر را آغاز کرد که بعدها جامعه نجومی آنها را سیارک نامید.
جوزپه پیاتسی درحالیکه در جستجوی یک ستاره بود، سرس را کشف کرد و فکر میکرد که یک دنبالهدار است. اما با پشتیبانی ستارهشناسان دیگر، شواهد کافی برای نامیدن آن بهگفتن سیاره جمع آوری کرد.
پیاتزی چطور سرس را کشف کرد؟
پیاتزی درحالیکه روی فهرست ستارههای کاتالوگ خود کار میکرد، چیزی را که آن را یک ستاره کوچک مینامید، کشف کرد. او موقعیت آن را اندازه گرفت و فهمید که حرکت کرده است.
او ابتدا فکر میکرد که خطای اندازهگیری رخ داده است، اما در ۴ ژانویه قانع شد که این یک جرم تازه است.
پیشنهاد مطالعه: نمایشگر پیکسل ۹ اکنون با انگشتان خیس هم بازخورد خوبی دارد_دریای تکنولوژی
همانطوری که آن زمان مرسوم می بود، پیاتسی همان روز به مطبوعات هشدار داد. خبر کشف یک دنبالهدار بهزودی توسط روزنامههای خارجی انتشار شد.
پیاتسی تصمیم گرفت به دو ستارهشناس حرفهای نامه بنویسد و دربارهٔ این ستاره تازه صحبت کند. او میدانست که فکر میکند جسمی که مشاهده کرده است ممکن است یک سیاره تازه باشد.
سیارک سرس
سرس یک سیارک بزرگ است که تقریباً ۴.۶ سال زمینی طول میکشد تا یک دور به گرد خورشید بچرخد. سرس در ۴۱۵ میلیون کیلومتری خورشید قرار دارد و در مداری بین مریخ و مشتری به دور خورشید میچرخد.
در سال ۱۸۰۲، اجرام فرد دیگر نیز در همان ناحیه درحال چرخش بودند. سر ویلیام هرشل این اجرام را سیارک نامید، به این علت در سال ۱۸۰۲ سرس بهگفتن یک سیارک شناخته شد، نه یک سیاره.
پیشنهاد مطالعه: ۱۵ بازی برای کنترل خشم کودکان؛ چطور به کودکمان مدیریت خشم را آموزش دهیم؟_دریای تکنولوژی

سرس تا سال ۲۰۰۶ بزرگترین سیارک شناخته شده در کمربند سیارکها می بود. اما با کشف سیارات کوتوله، سرس به یک سیارات کوتوله تبدیل شد.
ستارهشناسان باور دارند که سرس کروی است و ترکیب آن متفاوت از همسایگان خود است. اکنون باور بر این است که سرس ۴.۶ میلیارد سال پیش در زمان شکلگیری منظومه شمسی شکل گرفته است.
دانشمندان بر این باورند که سرس دارای یک هسته سنگی و یک گوشته یخی است. برخی از دانشمندان نیز بر این باورند که یک لایه آب مایع در داخل خود دارد.
این گمان، سرس را برای دانشمندانی که در جستجوی نشانههایی از حیات فرازمینی می باشند، دلنشین میکند.