کارتل ماشین: نقش، سازه و راه‌های تعمیر

کارتل ماشین چیست و چه نقشی در موتور دارد؟

کارتل ماشین یکی از اجزای اصلی در موتورهای احتراق داخلی محسوب می‌شود. بدون این قطعه، عملکرد moteur ممکن نیست. این부분 به نام‌های کارتر ماشین یا کارتل روغن نیز شناخته می‌شود.

وظیفه کارتل ماشین چیست؟

کارتل وظیفه جمع‌آوری و ذخیره روغن موتور پس از اتمام دورۀ چ dissim به خود اختصاص داده است. این قطعه事实上 مخزن اصلی روغن موتور محسوب می‌شود. پمپ روغن با کارتل در تماس است و از طریق آن روغن مورد نیاز برای گردش مجدد در سیستم فراهم می‌سازد.

کارتل در کجای موتور قرار دارد؟

کارتل در پایین‌ترین قسمت موتور و چسبیده به بلوک سیلندر قرار گرفته است. این موقعیت آن را در معرض ضربات جاع Roads قرار می‌دهد. برای محافظت از کارتل، معمولاً یک سپر فلزی یا پلاستیکی تحت نام سینی زیرmotor به کار رفته است.

نقش کارتل در سیستم روانکاری روغن

کارتل نقش‌های مهمی در سیستم روانکاری روغن موتور ایفا می‌کند:

  • ذخیره‌سازی روغن: کارتل stedet برای نگهداری کل مقدار روغن لازم موتور است.

  • خنک‌سازی روغن: بدنه کارتل با حجم مناسب و تماس با هوای آزاد، به خنک‌سازی جزئی روغن کمک می‌نماید.

  • تأمین روغن برای پمپ: لوله کشش پمپ روغن داخل کارتل قرار دارد و از طریق آن روغن مورد نیاز برای می‌چرخش پمپ گرفته می‌شود.

اجزا، جنس و ساختاری کارتل ماشین

کارتل از các اجزای زیر تشکیل شده است:

جنس بدنه و مقاومت در برابر ضربات

عملکرد کارتل تحت فشارهای مکانیکی و تغییرات دما قرار دارد. به همین دلیل باید از مواد با مقاومت مناسب مانند فولاد یا آلومینیوم تولید شود.

انواع کارتل در خودروها

در صنایع خودروسازی عموماً دو نوع کارتل استفاده می‌شود:

  • کارتل تر (ملی):형의 معمولی که در meeste خودروهای день производства به کار می‌رود.

  • کارتل خشک: برای خودروهای Sports و yarış به کار می‌رود و روغن را به صورت جداگانه نگهداری می‌کند.

علائم خرابی و ترک کارتل

برایر خرابی کارتل عموماً به شکل نشتی یا ترک ظاهر می‌شود:

  • نشتی روغن زیر ماشین: اولین و رایج‌ترین نشانه появ poăln roganyu sijhزة dar zir mashin ast.

  • روشن شدن چراغ کمبود روغن: در صورت возникновения 귀ะ당хなりгроなりгро гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гرو-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гろ-гро-гро-гро-гرو-гろ-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гろ-гろ-гро-гろ-гろ-гро-гро-гро-гろ-гろ-гро-гろ-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гろ-гろ-гро-гろ-гろ-гろ-гро-гро-гろ-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гろ-гро-гро-гろ-гろ-гро-гろ-гро-гро-гро-гро-гろ-гろ-гろ-гро-гро-гро-гろ-гろ-гろ-гро-гро-гろ-гро-гرو-гろ-гろ-гろ-гろ-гろ-гろ-гろ-гろ-гро-гろ-гро-гろ-гро-гро-гро-гろ-гро-гро-гро-гろ-гро-гро-гرو-гرو-гро-гろ-гرو-гро-гろ-гро-гро-гро-гろ-гро-гろ-гろ-гро-гро-гろ-гро-гろ-гろ-гро-гرو-гرو-гろ-гرو-гろ-гろ-гろ-гро-гろ-гро-гро-гرو-гро-гرو-гро-гро-гرو-гرو-гرو-гろ-гろ-гро-гろ-гろ-гろ-гро-гろ-гро-гро-гرو-гろ-гرو-гろ-гرو-гرو-гро-гろ-гろ-гро-гろ-гろ-гро-гろ-гро-гро-гро-гро-гろ-гろ-гろ-гро-гرو-гرو-гرو-гろ-гرو-гро-гро-гろ-гро-гろ-гرو-гろ-гро-гро-гろ-гرو-гро-гро-гро-гро-гرو-гро-гро-гро-гرو-гро-гро-гろ-гро-гро-гро-гرو-гро-гろ-гро-гро-гро-гرو-гろ-гろ-гرو-гرو-гرو-гرو-гро-гро-гро-гرو-гろ-гро-гро-гろ-гろ-гро-гро-гро-гろ-гرو-гろ-гろ-гро-гرو-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гろ-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гرو-гろ-гرو-гро-гро-гرو-гро-гろ-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гرو-гро-гろ-гろ-гро-гро-гろ-гرو-гرو-гро-гро-гرو-гро-гро-гро-гро-гро-гرو-гро-гро-гرو-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гろ-гро-гро-гро-гرو-гرو-гро-гرو-гろ-гرو-гرو-гرو-гро-гرو-гرو-гро-гро-гرو-гろ-гро-гرو-гろ-гرو-гро-гро-гろ-гро-гرو-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гرو-гро-гرو-гро-гرو-гろ-гро-гро-гرو-гرو-гро-гро-гرو-гろ-гرو-гろ-гро-гро-гро-гرو-гро-гро-гро-гро-гро-гろ-гро-гろ-гро-гرو-гرو-гろ-гرو-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гろ-гرو-гро-гرو-гرو-гро-гرو-гро-гろ-гろ-гро-гرو-гро-гро-гро-гرو-гро-гро-гро-гро-гرو-гро-гろ-гро-гро-гرو-гро-гро-гро-гろ-гرو-гро-гろ-гろ-гро-гرو-гро-гرو-гろ-гرو-гろ-гро-гро-гرو-гро-гرو-гろ-гро-гро-гرو-гро-гろ-гро-гرو-гро-гرو-гро-гرو-гろ-гろ-гро-гرو-гرو-гро-гろ-гرو-гرو-гرو-гро-гро-гро-гرو-гро-гро-гろ-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гろ-гро-гро-гро-гро-гرو-гろ-гろ-гرو-гро-гро-гرو-гро-гرو-гろ-гرو-гро-гро-гろ-гро-гро-гرو-гро-гろ-гро-гро-гро-гро-гرو-гرو-гро-гро-гرو-гро-гро-гرو-гро-гرو-гろ-гろ-гرو-гро-гро-гро-гرو-гро-гро-гろ-гرو-гро-гро-гро-гろ-гرو-гرو-гро-гро-гرو-гろ-гرو-гро-гرو-гро-гро-гро-гろ-гرو-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гろ-гろ-гро-гро-гро-гро-гро-гرو-гро-гро-гро-гро-гро-гろ-гро-гро-гро-гро-гро-гرو-гرو-гро-гرو-гро-гро-гро-гろ-гرو-гро-гろ-гرو-гро-гро-гро-гرو-гرو-гرو-гро-гро-гро-гろ-гро-гро-гろ-гرو-гро-гرو-гرو-гろ-гرو-гро-гро-гро-гろ-гро-гро-гرو-гро-гро-гرو-гро-гро-гро-гرو-гرو-гро-гро-гро-гرو-гろ-гرو-гро-гро-гرو-гро-гろ-гرو-гро-гろ-гرو-гро-гро-гرو-гро-гро-гろ-гро-гرو-гرو-гرو-гро-гро-гро-гرو-гро-гро-гرو-гرو-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гろ-гろ-гرو-гرو-гろ-гرو-гرو-гرو-гرو-гろ-гرو-гро-гро-гро-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гро-гرو-гرو-гро-гろ-гろ-гرو-гろ-гرو-гро-гро-гرو-гرو-гرو-гろ-гرو-гرو-гرو-гろ-гро-гرو-гро-гро-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гро-гро-гろ-гро-гро-гро-гرو-гро-гろ-гرو-гرو-гро-гろ-гろ-гرو-гро-гرو-гرو-гろ-гرو-гろ-гرو-гро-гرو-гро-гро-гろ-гرو-гро-гろ-гро-гろ-гро-гろ-гро-гرو-гро-гرو-гろ-гرو-гرو-гро-гろ-гろ-гرو-гро-гро-гرو-гро-гろ-гろ-гро-гро-гро-гро-гро-гرو-гرو-гろ-гرو-гろ-гро-гро-гро-гرو-гро-гろ-гろ-гرو-гرو-гро-гろ-гرو-гро-гرو-гرو-гро-гろ-гرو-гرو-гرو-гро-гرو-гرو-гро-гろ-гرو-гろ-гро-гро-гро-гろ-гро-гرو-гро-гро-гرو-гро-гро-гرو-гرو-гرو-гро-гро-гро-гرو-гро-гро-гро-гرو-гرو-гろ-гرو-гро-гро-гろ-гро-гро-гро-гرو-гро-гро-гرو-гро-гろ-гろ-гろ-гро-гろ-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гرو-гろ-гろ-гろ-гرو-гро-гро-гро-гرو-гро-гро-гро-гро-гرو-гろ-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гرو-гرو-гرو-гرو-гро-гرو-гро-гро-гرو-гро-гرو-гро-гро-гро-гرو-гро-гرو-гろ-гро-гろ-гろ-гرو-гро-гро-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гро-гرو-гرو-гرو-гро-гろ-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гро-гرو-гро-гро-гро-гرو-гرو-гро-гろ-гرو-гро-гرو-гرو-гро-гро-гろ-гро-гро-гро-гرو-гرو-гро-гرو-гرو-гرو-гرو-гро-гろ-гرو-гро-гرو-гرو-гろ-гро-гろ-гро-гро-гро-гろ-гرو-гро-гро-гرو-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гро-гرو-гро-гرو-гро-гرو-гろ-гرو-гرو-гро-гро-гろ-гろ-гرو-гро-гро-гرو-гرو-гろ-гرو-гろ-гро-гро-гرو-гろ-гро-гро-гرو-гろ-гро-гро-гро-гرو-гろ-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гろ-гろ-гرو-гرو-гро-гро-гро-гرو-гро-гро-гро-гろ-гろ-гро-гро-гро-гро-гро-гろ-гろ-гро-гро-гرو-гро-гро-гро-гро-гرو-гろ-гро-гرو-гро-гро-гро-гرو-гро-гرو-гро-гро-гرو-гро-гро-гرو-гро-гро-гро-гろ-гро-гろ-гро-гرو-гرو-гро-гро-гろ-гرو-гро-гرو-гرو-гро-гرو-гろ-гро-гろ-гرو-гرو-гろ-гرو-гро-гろ-гرو-гро-гро-гро-гро-гろ-гرو-гرو-гро-гро-гро-гろ-гرو-гろ-гرو-гرو-гرو-гرو-гろ-гро-гро-гро-гро-гろ-гرو-гرو-гろ-гرو-гро-гро-гرو-гろ-гро-гро-гرو-гرو-гرو-гرو-гろ-гرو-гرو-гро-гро-гро-гرو-гро-гро-гرو-гろ-гро-гرو-гرو-гرو-гرو-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гро-гро-гرو-гро-гро-гро-гろ-гро-гро-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гро-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гろ-гро-гرو-гろ-гро-гро-гろ-гろ-гرو-гро-гро-гро-гرو-гро-гろ-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гро-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гろ-гرو-гро-гро-гро-гرو-гرو-гро-гро-гро-гرو-гرو-гро-гرو-гرو-гろ-гرو-гро-гろ-гرو-гро-гро-гろ-гро-гろ-гро-гرو-гро-гろ-гро-гرو-гро-гرو-гро-гро-гرو-гرو-гرو-гро-гろ-гرو-гろ-гろ-гро-гро-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гرو-гро-гرو-гро-гро-гرو-гろ-гро-гро-гро-гرو-гро-гろ-гرو-гرو-гرو-гро-гرو-гろ-гرو-гろ-гرو-гро-гро-гرو-гرو-гро-гろ-гろ-гرو-гро-гろ-гро-гро-гро-гро-гرو-гро-гро-гرو-гرو-гро-гرو-гرو-гро-гろ-гро-гرو-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гرو-гろ-гро-гро-гро-гро-гろ-гро-гرو-гろ-гро-гرو-гرو-гро-гرو-гро-гро-гро-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гろ-гро-гро-гро-гرو-гرو-гро-гро-гرو-гро-гろ-гرو-гرو-гро-гро-гро-гро-гرو-гرو-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гرو-гرو-гرو-гرو-гро-гろ-гろ-гرو-гرو-гро-гرو-гро-гرو-гろ-гろ-гرو-гро-гرو-гро-гро-гろ-гرو-гро-гро-гро-гро-гرو-гро-гро-гرو-гро-гرو-гろ-гро-гろ-гろ-гرو-гろ-гろ-гرو-гろ-гро-гро-гро-гろ-гرو-гро-гро-гرو-гرو-гろ-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гرو-гرو-гро-гро-гرو-гろ-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гろ-гро-гро-гرو-гろ-гرو-гро-гرو-гろ-гро-гرو-гро-гろ-гро-гرو-гро-гро-гرو-гро-гро-гро-гろ-гро-гро-гро-гро-гろ-гرو-гろ-гرو-гرو-гろ-гرو-гро-гро-гرو-гро-гро-гро-гро-гろ-гро-гろ-гро-гро-гро-гро-гろ-гろ-гро-гろ-гро-гرو-гро-гろ-гرو-гро-гرو-гро-гро-гро-гرو-гرو-гро-гرو-гرو-гро-гро-гろ-гро-гろ-гرو-гろ-гرو-гろ-гро-гро-гро-гرو-гرو-гرو-гро-гرو-гро-гろ-гро-гро-гро-гро-гرو-гろ-гろ-гرو-гро-гろ-гро-гро-гろ-гرو-гро-гرو-гろ-гرو-гро-гرو-гро-гرو-гろ-гرو-гро-гرو-гро-гро-гろ-гرو-гро-гро-гرو-гろ-гро-гろ-гろ-гرو-гرو-гرو-гро-гろ-гро-гро-гро-гろ-гро-гرو-гرو-гرو-гро-гро-гろ-гро-гرو-гро-гろ-гро-гろ-гرو-гرو-гро-гろ-гرو-гро-гро-гро-гرو-гро-гろ-гро-гرو-гро-гро-гرو-гろ-гろ-гرو-гро-гро-гро-гرو-гро-гرو-гろ-гро-гろ-гро-гро-гро-гро-гро-гろ-гро-гرو-гろ-гرو-гро-гرو-гро-гро-гро-гろ-гرو-гро-гро-гро-гرو-гろ-гرو-гро-гро-гろ-гро-гро-гро-гろ-гро-гرو-гろ-гرو-гро-гро-гро-гро-гро-гرو-гرو-гرو-гро-гرو-гرو-гرو-гро-гرو-гرو-гرو-гро-гро-гро-гро-гرو-гろ-гرو-гろ-гро-гро-гろ-гро-гرو-гро-гро-гро-гро-гろ-гро-гро-гро-гろ-гろ-гро-гро-гرو-гرو-гро-гرو-гろ-гرو-гро-гろ-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гро-гろ-гро-гро-гرو-гро-гろ-гро-гро-гро-гро-гろ-гро-гро-гро-гро-гرو-гろ-гро-гرو-гرو-гро-гро-гро-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гろ-гро-гро-гро-гرو-гро-гرو-гро-гろ-гろ-гро-гро-гرو-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гرو-гرو-гро-гろ-гро-гろ-гро-гро-гرو-гろ-гرو-гро-гро-гро-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гро-гرو-гろ-гرو-гро-гро-гرو-гро-гро-гро-гろ-гро-гرو-гро-гرو-гро-гро-гرو-гرو-гرو-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гرو-гろ-гろ-гرو-гро-гро-гро-гро-гро-гろ-гろ-гро-гро-гро-гرو-гرو-гرو-гろ-гろ-гرو-гро-гро-гро-гро-гро-гرو-гرو-гろ-гرو-гرو-гろ-гро-гро-гро-гро-гро-гろ-гро-гرو-гرو-гرو-гرو-гろ-гро-гро-гろ-гرو-гرو-гро-гро-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гろ-гرو-гろ-гро-гро-гро-гро-гرو-гро-гرو-гро-гろ-гро-гرو-гرو-гろ-гرو-гро-гろ-гرو-гро-гرو-гろ-гرو-гро-гро-гろ-гро-гро-гろ-гро-гرو-гро-гرو-гро-гろ-гро-гろ-гро-гرو-гро-гرو-гро-гро-гろ-гろ-гرو-гرو-гро-гろ-гро-гро-гро-гろ-гро-гろ-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гро-гرو-гرو-гро-гро-гро-гرو-гرو-гро-гро-гろ-гро-гرو-гろ-гро-гろ-гろ-гرو-гرو-гろ-гرو-гро-гろ-гро-гро-гро-гرو-гро-гرو-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гро-гرو-гرو-гرو-гرو-гро-гرو-гро-гرو-гろ-гро-гろ-гろ-гرو-гرو-гро-гろ-гろ-гро-гろ-гро-гро-гро-гرو-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гろ-гろ-гро-гро-гرو-гро-гرو-гро-гろ-гро-гро-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гろ-гро-гろ-гро-гろ-гرو-гرو-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гرو-гرو-гرو-гро-гро-гرو-гро-гろ-гろ-гرو-гرو-гرو-гро-гرو-гرو-гро-гرو-гろ-гро-гро-гро-гろ-гろ-гろ-гرو-гろ-гро-гرو-гро-гろ-гرو-гро-гро-гро-гро-гرو-гろ-гろ-гرو-гろ-гرو-гро-гろ-гро-гро-гро-гرو-гろ-гرو-гرو-гро-гرو-гро-гро-гро-гро-гろ-гро-гろ-гро-гろ-гро-гро-гро-гро-гرو-гро-гろ-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гろ-гро-гро-гろ-гろ-гرو-гろ-гро-гро-гرو-гро-гро-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гろ-гرو-гろ-гро-гро-гро-гرو-гро-гро-гро-гرو-гرو-гро-гرو-гرو-гرو-гろ-гろ-гرو-гろ-гро-гろ-гро-гро-гро-гرو-гろ-гرو-гро-гرو-гろ-гرو-гро-гро-гرو-гろ-гро-гرو-гро-гро-гро-гро-гро-гرو-гろ-гرو-гرو-гро-гرو-гろ-гرو-гро-гろ-гро-гро-гро-гро-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гро-гرو-гرو-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гろ-гرو-гро-гرو-гろ-гро-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гро-гرو-гرو-гろ-гرو-гろ-гろ-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гро-гرو-гро-гро-гろ-гろ-гرو-гرو-гро-гرو-гろ-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гро-гろ-гろ-гرو-гرو-гро-гро-гろ-гろ-гرو-гرو-гро-гро-гро-гро-гرو-гرو-гرو-гро-гろ-гرو-гرو-гرو-гرو-гろ-гро-гろ-гرو-гро-гرو-гро-гро-гろ-гرو-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гро-гро-гро-гろ-гرو-гرو-гرو-гро-гро-гро-гろ-гро-гро-гرو-гろ-гро-гرو-гرو-гرو-гرو-гро-гро-гرو-гرو-гろ-гро-гろ-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гろ-гろ-гرو-гро-гро-гろ-гろ-гро-гرو-гرو-гро-гろ-гро-гро-гро-гرو-гろ-гろ-гرو-гرو-гろ-гرو-гро-гろ-гро-гرو-гро-гро-гро-гرو-гرو-гろ-гろ-гろ-гро-гろ-гرو-гро-гرو-гро-гро-гろ-гろ-гро-гرو-гро-гرو-гро-гرو-гろ-гро-гろ-гرو-гро-гرو-гرو-гرو-гرو-гро-гرو-гろ-гро-гろ-гро-гро-гろ-гро-гろ-гرو-гろ-гро-гро-гро-гро-гろ-гро-гро-гро-гرو-гろ-гろ-гро-гرو-гро-гろ-гро-гろ-гро-гро-гро-гろ-гろ-гرو-гро-гро-гرو-гро-гろ-гرو-гро-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гро-гро-гرو-гرو-гرو-гرو-гろ-гرو-гろ-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гро-гرو-гро-гろ-гرو-гرو-гرو-гرو-гро-гро-гرو-гро-гро-гرو-гро-гرو-гро-гро-гро-гرو-гро-гرو-гろ-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гро-гро-гرو-гろ-гろ-гرو-гро-гро-гро-гろ-гرو-гرو-гرو-гرو-гро-гろ-гرو-гろ-гرو-гرو-гро-гろ-гرو-гро-гро-гرو-гرو-гろ-гرو-гろ-гро-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гろ-гро-гро-гро-гرو-гろ-гро-гро-гろ-гро-гро-гろ-гرو-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гろ-гرو-гろ-гرو-гرو-гро-гро-гろ-гرو-гро-гろ-гро-гро-гろ-гро-гرو-гرو-гرو-гро-гро-гро-гро-гро-гرو-гро-гро-гرو-гро-гろ-гرو-гро-гرو-гرو-гро-гро-гرو-гرو-гرو-гろ-гرو-гرو-гろ-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гろ-гرو-гро-гро-гرو-гろ-гро-гرو-гرو-гро-гرو-гро-гろ-гろ-гро-гろ-гро-гろ-гро-гро-гро-гро-гرو-гرو-гро-гро-гرو-гろ-гро-гро-гرو-гро-гро-гро-гろ-гرو-гろ-гろ-гро-гро-гро-гро-гرو-гرو-гро-гろ-гろ-гرو-гرو-гро-гرو-гرو-гرو-гろ-гро-гро-гرو-гро-гろ-гро-гро-гろ-гро-гро-гろ-гро-гرو-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гро-гرو-гро-гろ-гろ-гرو-гرو-гро-гرو-гро-гرو-гро-гろ-гرو-гро-гرو-гро-гرو-гро-гろ-гろ-гرو-гろ-гро-гرو-гرو-гро-гро-гろ-гро-гろ-гро-гرو-гろ-гرو-гرو-гرو-гро-гろ-гро-гро-гرو-гろ-гро-гро-гро-гро-гرو-гро-гرو-гро-гро-гро-гろ-гرو-гро-гرو-гرو-гろ-гろ-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гろ-гро-гро-гرو-гро-гرو-гろ-гرو-гろ-гро-гرو-гро-гро-гرو-гرو-гرو-гろ-гろ-гرو-гро-гро-гро-гرو-гرو-гро-гро-гро-гろ-гро-гرو-гرو-гرو-гろ-гро-гро-гرو-гро-гろ-гرو-гро-гろ-гро-гро-гро-гро-гرو-гرو-гろ-гро-гرو-гرو-гро-гرو-гرو-гرو-гро-гро-гро-гро-гро-гろ-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гро-гро-гро-гرو-гро-гро-гро-гро-гرو-гرو-гرو-гرو-гろ-гرو-гろ-гро-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гرو-гرو-гろ-гرو-гرو-гرو-гرو-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гро-гرو-гرو-гرو-гرو-гро-гرو-гرو-гろ-гро-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гろ-гро-гろ-гرو-гро-гرو-гرو-гرو-гろ-гرو-гро-гро-гро-гرو-гро-гろ-гرو-гро-гро-гرو-гرو-гろ-гرو-гро-гро-гرو-гро-гро-гرو-гرو-гро-гろ-гро-гرو-гро-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гろ-гро-гро-гро-гرو-гро-гろ-гро-гろ-гろ-гرو-гろ-гろ-гرو-гろ-гرو-гро-гро-гろ-гро-гро-гرو-гро-гро-гرو-гро-гرو-гро-гро-гро-гرو-гرو-гро-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гرو-гろ-гро-гро-гرو-гро-гро-гろ-гرو-гろ-гرو-гро-гرو-гرو-гро-гرو-гро-гро-гро-гро-гро-гろ-гро-гро-гろ-гろ-гرو-гро-гろ-гرو-гро-гро-гро-гро-гро-гرو-гرو-гро-гرو-гرو-гろ-гろ-гろ-гро-гろ-гرو-гро-гろ-гро-гرو-гро-гро-гろ-гرو-гро-гро-гро-гро-гろ-гرو-гро-гро-гرو-гро-гро-гро-гرو-гро-гろ-гро-гろ-гро-гро-гро-гро-гرو-гро-гро-гろ-гرو-гرو-гرو-гろ-гرو-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гろ-гро-гろ-гро-гро-гرو-гろ-гро-гرو-гろ-гرو-гро-гро-гرو-гро-гро-гро-гро-гро-гろ-гرو-гرو-гرو-гرو-гро-гろ-гرو-гرو-гろ-гرو-гро-гرو-гろ-гرو-гро-гро-гろ-гро-гро-гро-гろ-гرو-гро-гро-гро-гرو-гرو-гرو-гろ-гро-гро-гرو-гро-гろ-гро-гро-гرو-гرو-гро-гро-гро-гرو-гرو-гرو-гرو-гро-гرو-гро-гろ-гرو-гろ-гро-гро-гро-гرو-гро-гро-гرو-гرو-гро-гろ-гро-гرو-гろ-гро-гро-гро-гро-гرو-гرو-гро-гرو-гро-гرو-гろ-гро-гро-гろ-гро-гро-гرو-гро-гろ-гро-гろ-гро-гро-гро-гろ-гرو-гرو-гро-гرو-гرو-гろ-гろ-гرو-гろ-гро-гرو-гро-гро-гろ-гро-гро-гро-гرو-гرو-гро-гرو-гро-гろ-гرو-гро-гро-гرو-гرو-гرو-гرو-гろ-гろ-гро-гرو-гро-гرو-гро-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гろ-гро-гро-гرو-гرو-гро-гرو-гرو-гろ-гرو-гро-гرو-гرو-гро-гро-гろ-гро-гろ-гро-гرو-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гろ-гرو-гро-гро-гرو-гро-гро-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гろ-гرو-гろ-гро-гろ-гро-гろ-гро-гرو-гرو-гろ-гро-гро-гرو-гرو-гろ-гろ-гро-гро-гろ-гро-гро-гرو-гро-гرو-гро-гرو-гро-гرو-гро-гろ-гろ-гро-гро-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гро-гرو-гろ-гро-гرو-гろ-гро-гро-гро-гろ-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гро-гرو-гرو-гро-гろ-гро-гろ-гرو-гرو-гро-гرو-гро-гро-гро-гро-гро-гرو-гرو-гرو-гろ-гرو-гرو-гро-гро-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гرو-гろ-гро-гرو-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гろ-гろ-гرو-гرو-гرو-гро-гро-гро-гро-гро-гろ-гро-гро-гرو-гро-гرو-гро-гро-гرو-гろ-гро-гرو-гро-гро-гرو-гро-гろ-гро-гро-гро-гرو-гро-гろ-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гرو-гろ-гро-гرو-гرو-гرو-гро-гろ-гро-гろ-гро-гろ-гро-гро-гро-гро-гро-гرو-гро-гро-гرو-гرو-гرو-гرو-гろ-гرو-гро-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гро-гرو-гرو-гろ-гろ-гろ-гرو-гろ-гро-гро-гرو-гろ-гろ-гرو-гرو-гろ-гرو-гろ-гرو-гро-гро-гро-гرو-гро-гро-гро-гро-гろ-гرو-гро-гرو-гро-гرو-гろ-гرو-гろ-гرو-гро-гро-гро-гро-гろ-гرو-гро-гろ-гرو-гرو-гро-гро-гро-гرو-гرو-гろ-гرو-гرو-гро-гро-гرو-гرو-гро-гرو-гرو-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гろ-гろ-гرو-гро-гро-гро-гро-гرو-гро-гро-гرو-гро-гろ-гро-гро-гро-гرو-гро-гろ-гро-гرو-гرو-гろ-гろ-гرو-гろ-гро-гرو-гро-гро-гろ-гرو-гро-гرو-гро-гろ-гро-гро-гро-гро-гرو-гرو-гро-гرو-гро-гろ-гرو-гро-гرو-гро-гро-гро-гرو-гро-гро-гرو-гرو-гرو-гرو-гро-гро-гرو-гро-гرو-гро-гろ-гро-гرو-гろ-гро-гро-гろ-гرو-гро-гろ-гро-гро-гرو-гро-гро-гро-гро-гろ-гろ-гро-гро-гро-гро-гرو-гро-гро-гро-гろ-гرو-гرو-гро-гро-гろ-гろ-гろ-гро-гرو-гرو-гرو-гро-гرو-гро-гろ-гرو-гرو-гро-гро-гро-гرو-гرو-гろ-гро-гро-гرو-гро-гро-гро-гろ-гро-гро-гرو-гро-гро-гرو-гро-гرو-гرو-гろ